เคยสงสัยและก้อไม่เข้าใจม่ะ ว่า.. ทำไม.. ทำไม..
หลายๆคนกลัว ที่เปนฟามกลัวส่วนบุคคล
แม่ กลัวพระจันทร์ ตอนกลางคืนถ้าออกไปนอกบ้านก้อจาไม่หันไปมองบนฟ้า
…. เพราะว่ากลัวจันทร์ ก้อเลยไม่ได้เห้นความสวยของดาวเลย เคยถามแม่
แม่บอกว่ากลัวมาตั้งแต่เด็กๆแหละ เพราะไรจำไม่ได้นิ ก้อตั้งหลายสิบปีแล้วนิ
อีหวาน(และอีกหลายๆคน) กลัวความสูง เวลาไปเที่ยวเขา หรือหน้าผา
คือจิงๆใครๆก้อกัวนะ กัวว่ามันจาตกลงไป แต่ก้อแค่ระดับหนึ่ง
ไม่ได้ขนาดเหงื่อตก มือ หน้าซีด เดินก้าวไม่ออกขนาดมัน
แก้ม กลัวแมว เจ้าตัวบอกว่าแค่ไม่ชอบ แต่จิงๆไม่ใช่หรอก ถึงขั้นกลัวเลยหละ
เข้าใกล้ หรืออยู่ในระยะสายตาก้อไม่ได้แหละ อันนี้คิดว่าตอนเล็กๆต้องมีอะไรกะแมวแน่ๆ
แต่เจ้าตัวจำไม่ได้ จะว่าไปแมวมันดุ ก้อไม่ใช่ มีแต่หมาที่ดุแล้วกัดเราก่อน
แมวมันรักสงบนะ ไม่เห็นว่ามันจาน่ากัวตรงไหนเลย ไม่เข้าใจ อันนี้ฟามคิดผมนะ
ว่างก้อเลยลองไปหาเล่นๆดูว่ามันเรียกว่าอาราย สรุปเขาตั้งให้เป็นโรคชนิดหนึ่งเลยอ่ะ
ชื่อว่า Phobia Reaction หรือกลัวสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่ไม่สมควรกลัว (ว่าไปนั่น)
ก้อไม่รุหรอกนะว่าใครกลัวไรกันมั่ง แต่ที่รู้จัก อย่างแม่ กะแก้มเนี่ย น่าจามีฟามหลังตอนเด็กๆ
กะสิ่งที่เขากลัว ก้อเลยกลัวมาจนถึงตอนนี้ ทำไมตัวผมเองไม่เห็นจากลัวอารายซักอย่างเลยหว่า..
ไม่ได้บอกว่าตัวเองเก่ง แต่มันไม่กลัวจิงๆนิ ส่วนเรื่องกลัวความผิดหวัง อันนี้ใครๆก้อคงกลัวเปนธรรมดา
แต่ถึงรู้ว่าจาผิดหวัง อารายมันจาเกิดมันก้อต้องเกิด ซักพักมันก้อทำใจได้ มันก้อไม่กัวอยู่ดีอ่ะ 55+
ปล. ผิดหวัง เราก้อเริ่มใหม่ ก้าวต่อ สู่สิ่งที่ดีขึ้น จิงม่ะ(เกี่ยวไรกะโฟเบียหว่า)
February 26, 2009 at 6:05 am
มันเป็นทฤษฎีทางจิตวิทยา มีสาเหตุมาจากเราเคยมีประสบการณ์ที่ไม่ดีกับสิ่งเหล่านั้นทำให้ฝั่งใจ ถึงแม้เราจะจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่จิตใต้สำนึกก็ยังฝังใจและกลัวสิ่งเหล่านั้นอยู่ ถ้าสนใจทฤษฎีจิตวิทยา ศึกษาทฤษฎีของซิกมัน ฟอยด์ดีว่า ทฤษฎีตอบสนองความต้องการทางเพศ เหอะๆ หรือทฤษฎีของ ดากานดา ‘ตอนเด็กๆ ชอบเล่นกระเจี๊ยว โตขึ้นมาเลยเรื่องมาก’